ოპოზიციის ერთობის დოკუმენტი უკვე მზადაა, თუმცა ზოგიერთი პარტია მასზე ხელის მოწერისგან თავს იკავებს. ამის მიუხედავად, უახლოეს დღეებში, შესაძლოა, ეს შეთანხმება გასაჯაროვდეს. ამაზე „ახლები" საუბრობენ და აცხადებენ, ამით საზოგადოებას შეექმნება წარმოდგენა, თუ რის ხელმოწერაზე ამბობს უარს ოპოზიციის ნაწილი. ანალიტიკოსები კი „რეზონანსთან" ამ უარის სავარაუდო მიზეზებსა და კონკრეტული პარტიების განსხვავებულ მოსაზრებებზე საუბრობენ.

ევროკავშირის წევრმა სახელმწიფოებმა ქართული დიპლომატიური პასპორტების მფლობელებისთვის ვიზალიბერალიზაციის შეჩერებას მხარი დაუჭირეს. ასეთი პასტორტების მფლობელებს მარტიდან უკვე ვიზების აღება მოუწევთ. მმართველი პარტიისთვის ეს გასაკვირი არ ყოფილა და აცხადებენ, რომ ბრიუსელში „სკანდალი არ გამოუვიდათ".

„ლელო-ძლიერი საქართველოს" ერთ-ერთმა ლიდერმა, საბოტაჟის საქმეზე ბრალდებულმა ბადრი ჯაფარიძემ 10 თებერვლის სასამართლო პროცესზე მოულოდნელი განცხადება გააკეთა: „გვჭირდება, მოვძებნოთ ძალა, ვიფიქროთ ქვეყანაზე, მივუტევოთ ადამიანებს, რომლებიც უსამართლოდ გვექცევიან და საზოგადოება გავამთლიანოთ". ნიშნავს თუ არა ეს „ოცნების" ხელისუფლებასთან დიალოგის დაწყებაზე მინიშნებას და როგორ მიიღებს ამას დანარჩენი ოპოზიცია?

აშშ-ის შუამავლობით მიღწეული სამშვიდობო შეთანხმებისა და „ტრამპის მარშრუტის" ფარგლებში ვიცე-პრეზიდენტი ჯეი დი ვენსი ერევანსა და ბაქოს ეწვია. აშშ-მა და სომხეთმა ბირთვული ენერგიის მშვიდობიანი მიზნებისთვის გამოყენების შესახებ შეთანხმება გააფორმეს, ბაქოში ვენსი ვიზიტისას კი აშშ-მა და აზერბაიჯანმა სტრატეგიული პარტნიორობის ქარტიას მოაწერეს ხელი.

13-15 თებერვლის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე საქართველო წარმოდგენილი იქნება, შარშანდელისგან განსხვავებით, მთავრობამ მოწვევა მიიღო. უკვე ცნობილია, რომ პრემიერი ირაკლი კობახიძე მიუნხენში არ გაემგზავრება. დიდი ალბათობით, ქართულ დელეგაციას საგარეო საქმეთა მინისტრი მაკა ბოჭორიშვილი უხელმძღვანელებს.

ევროკავშირი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების მე-20 პაკეტის ფარგლებში საქართველოში, ყულევის პორტის დასანქცირებასაც გეგმავს. თუმცა ვერსიაში ევროკავშირის წევრი ამა თუ იმ ქვეყნის მოთხოვნით რაღაცეები შეიძლება შეიცვალოს. რას ნიშნავს თვითონ ის ფაქტი, რომ ყულევის პორტი სანქციების დოკუმენტის ამ საწყის ვერსიაში მოხვდა და დაბლოკავს თუ არა უნგრეთი ამ ვერსიას?

თსუ-სა და სტუ-ს გაერთიანების ინიციატივის გარშემო დაწყებული მწვავე აკადემიური და საზოგადოებრივი დისკუსიის შემდეგ, ხელისუფლებამ რეფორმის ფორმატი შეცვალა და ტექნიკური უნივერსიტეტის „წმინდა ტექნიკურ" სასწავლებლად გარდაქმნის მოდელი აირჩია. რა გახდა გადაწყვეტილების გადახედვის მთავარი მიზეზი და როგორ შეიცვლება ამ გადაწყვეტილებით სტუდენტების მიღება, პროგრამები და უნივერსიტეტებს შორის ფუნქციების გადანაწილება

ოპოზიციური პარტიების ახალი ერთობის ფორმირებაზე მუშაობა, სავარაუდოდ, ჩავარდა. ამაზე ჯერ კიდევ იანვრის შუა რიცხვებიდან მიდიოდა საუბარი, ხოლო „კოალიცია ცვლილებებისთვის" ერთ-ერთი ლიდერის, ზურა ჯაფარიძის ციხიდან გამოსვლის შემდეგ უკვე შესაბამისი კონსულტაციებიც დაიწყო. კეთდებოდა განცხადებები, რომ ერთობაში შევიდოდა 8 ოპოზიციური პარტია და შემუშავდებოდა შესაბამისი ერთობლივი დოკუმენტიც, რასაც 2-3 კვირა დასჭირდებოდა.

საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან აღარ გაერთიანდება, თუმცა, უმაღლესი განათლების კონცეფციის თვალსაზრისით არაფერი იცვლება, რომლის ფარგლებშიც, "ერთი ქალაქი ერთი ფაკულტეტის" პრინციპის შესაბამისად, სტუ გარდაიქმნება წმინდა ტექნიკურ უნივერსიტეტად.

"ქართული ოცნება" აშშ-სთან პარტიორობის განახლების კუთხით გრძელვადიანი მოთმინების რეჟიმში გადადის. პრეზიდენტ მიხეილ ყაველაშვილისა და აშშ-ს ადმინისტრაციის მაღალჩინოსნების შეხვედრის შემდეგ მმართველ პარტიაში ალაპარაკდნენ იმაზე, რომ ურთიერთობის გამოსწორება ძალიან რთული და ხანგრძლივი პროცესი იქნება.

ევროპის კორუფციის ყველაზე დაბალი მაჩვენებლის მქონე ქვეყნების სამეულში მოხვედრა - ასეთ ამბიციურ მიზანს ასახელებს საქართველოს ხელისუფლება. პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძის განცხადებით, მთავრობა უკვე მიღებულ გადაწყვეტილებებსა და გამჭვირვალობის გაძლიერებაზე აკეთებს აქცენტს, პარალელურად კი საუბრობს სახელმწიფო ინსტიტუტების ერთიანობაზე, „გარე ზეწოლის" წინააღმდეგობაზე და ქვეყნის „თავსმოხვეული პოლარიზაციისგან" გათავისუფლების აუცილებლობაზე.

ქვეყანაში კვლავ პროტესტია, ბოლო პერიოდში რამდენჯერმე მარშიც შედგა, თუმცა, ოპოზიციონერი ლიდერები კვლავ თავს იკავებენ და არ აქტიურობენ ისე, როგორც ადრე. ანალიტიკოსთა ნაწილი არ გამორიცხავს, დადგეს დრო და წინა პლანზე პოლიტიკოსები ვიხილოთ, ნაწილს კი მიაჩნია, რომ უკვე ოპოზიციური პარტიების საქმიანობა აქციების ბედ-იღბალზე თითქმის გავლენას არ ახდენს და პროტესტანტები მათ ლიდერებს ასპარეზს არ დაუთმობენ.